آنچه باید از ارتودنسی بدانیم

(دندانپزشکی تخصصی دکتر مهرداد نقشینه)

آنچه باید از ارتودنسی بدانیم

اگرچه دانش ارتودنسی یک دانش و یک رشته تخصصی دندانپزشکی است. به گونه ای که همه دندانپزشکان نیز به آن تسلط کامل ندارند. با این وجود به نظر می رسند ارائه یک سری مطالب که برای همه قابل فهم باشد مفید است. هدف از ارائه این مطالب نیز دقیقا همین است.

مشکلات ارتودنسی چه مشکلاتی هستند و چگونه به وجود می آیند

اگر چه همه تصور دارند ارتودنسی صرفاً منظم کردن دندان های نامنظم می باشد. شاید خوب باشد بدانید که مشکلات ارتودنسی تنها محدودیت به دندان های نامرتب نمی شود. بسیاری از مشکلاتی که در ارتودنسی دیده می شود، روابط نادرست یا نامتناسب فک‌هاست. به عنوان مثال فک پایین کوچکتر از فک بالا یا فک بالا کوچکتر از فک پایین می باشد. به همین دلیل در بسیاری موارد دندان ها ناچارند ازفک نگهدارنده خود پیروی کنند وتحت تاثیر این ناهماهنگی قرار می‌گیرند. در چنین حالتی هدف باید متمرکز بر اصلاح دلیل اصلی یعنی روابط فکی باشد. دراین جا اصلاح دندان ها به تنهایی کافی نیست.

اصلاح ناهنجاری های فکی در سنین پایین‌تر و در دوره ای که هنوز بدن بیمار واستخوان های بیمار توانایی رشد دارند، بیشتر قابل اصلاح خواهد بود. با پشت سر گذاشتن این دوره دیگر جز با روش‌هایی همچون جراحی قادر به اصلاح تغییرات فکی به میزان کافی نخواهیم بود. از طرفی نامرتبی های دندانی که در آنها فقط رابطه مناسب نادرستی با یکدیگر دارند نیز زیاد دیده می شوند. انواع شرایط و روش درمان درمواردی که در بالا گفته شده تا حدودی متفاوت می‌باشد.

سن مناسب برای درمان های ارتودنسی کدام است

با توجه به مطالبی که گفته شد مشکلات ارتودنسی به دو دسته فکی ودندانی تقسیم می شود.  مشکلات فکی را هنگامی می توان حل نمود که بیمار در سن رشد فکی و استخوانی باشد. سن خاتمه رشد فک بالاتر زودتر از فک پایین می باشد. بنابراین بیمارانی که دچار کمبود فک بالا هستند باید زودتر مثلاً حدود ۷ سالگی درمان شوند. مشکلات کمبود رشد فک پایین را میتوان قدری دیرترآغاز نمود. همانگونه که گفتیم درمان زودهنگام مشکلات ارتودنسی نیز همیشه مطلوب نیست، زیرا احتمال بروز مشکلات قبلی وجود دارد. و ممکن است موجب ‌شود که مجددا مشکلات صورت پذیرد. این به معنی طولانی شدن مورد درمان و احتمال کم شدن همکاری کودک خواهد شد.

بهترین موقع برای مراجعه به متخصص ارتودنسی چه زمانی است

بهترین سن برای اولین مراجعه به متخصص ارتودنسی هفت سالگی است. این مسئله به هیچ وجه نباید از ۸ سالگی دیرتر شود. در اولین مراجعه متخصص ارتودنسی مشخص خواهد نمود که آیا در این مقطع زمانی، درمانی برای بیمار لازم است یا خیر.

  • اگر سن برای درمان مناسب باشد

معمولاً تعداد این دسته از بیماران فکی خیلی زیاد نیست. متخصص ارتودنسی در همان مقطع درمان را آغاز می کند.

  • اگر سن مناسب برای درمان هنوز فرا نرسیده باشند

تعداد بیشتری از بیماران دارای مشکل فکی را شامل می شود. متخصص ارتودنسی زمان مراجعه بعدی را مشخص خواهد نمود. بدین دلیل خیال بیمار یا والدین از اینکه زمان مناسب برای درمان گذشته است یا خیر راحت خواهد شد. پس به طور کلی و خلاصه این طور می‌توان بیان کرد که مراجعه به متخصص ارتودنسی در هشت سالگی موجب می شود:

اگر سن برای درمان مناسب باشد، درمان آغاز و در نتیجه درمان دیر نمیشود.

اگر سن برای درمان هنوز زود باشد درمان به تعویق بیفتد و در زمان مناسب انجام شود. که باز هم زمان آن دیر نشده است. امیدواریم با خواندن مطالب بالا نگرانی تعداد زیادی از والدین برطرف شده باشد. اما مسلما هنوز والدینی هستند که نگرانی آنها برطرف نشده است. آن دسته ازوالدین، کسانی هستند که فرزندشان سن‌ رشد را پشت سر گذاشته و مشکل فک اصلاح نشده است.  در اینجا سوالی را که قبلاً هم مطرح نمودیم به آن پاسخ می دهیم. آیا تمام مشکلات فکی که در سن مناسب درمان نشده باشند، نیاز به جراحی خواهند داشت. در قسمت قبل به این نکته اشاره نمودیم، که چنانچه مشکل ارتودنسی بیماری ناشی از روابط نادرست فکی باشد.  بایست در دوره‌ای به اصلاح آن اقدام کرد که بیمار هنوز امکان رشد دارد. همچنین گفته شد که این دوره محدود به مقطع زمانی مشخص است و اگر آن مقطع را پشت سر بگذاریم یا به عبارت دیگر گذاشته شود، دیگر امکان اصلاح روابط فکی جز با جراحی وجود نخواهد داشت.

انواع مشکلات فکی

ممکن است این نگرانی و این پرسش در ذهن به وجود بیاید که آیا تمام مشکلات فکی که در سن مناسب به آنها توجه نشده بدون درمان باقی مانده به جراحی نیاز خواهد داشت. پاسخ این سوال قدری دشوار است. لازم به این قسمت توجه بیشتری شود. مشکلات و ناهماهنگی های فکی خود شدت و ضعف دارد. یعنی می تواند خفیف، متوسط و یا شدید باشند. در مورد مشکلات شدید چنانچه سن رشد گذشته باشد. تنها راه جراحی است. مشکلات خفیف فکی نیز معمولا نیاز به جراحی ندارند و می توان با ارتودنسی های خاص مشکل آنها را حل نمود. این درمان‌ها درمان‌های استتاری گفته می‌شوند. که معمولاً با استفاده از سیم های ثابت ارتودنسی مشکل حل میشود. ممکن است در درمانهای استتاری لازم باشد چند دندان دائمی بیمار خارج شود. به هرحال جراحی ‌فک ضرورتی نخواهد داشت. در مورد مشکلات متوسط تصمیم گیری برای درمانهای جراحی و استتار بسیار دشوار و ملاحظات خاص خود را دارد. بنابر شرایط هر بیمار باید مورد تصمیم گیری قرار گرفت.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *